Puste wygony
Piąty tom porywającej wiejskiej sagi inspirowanej historią rodzinną autorki.
Tynczyn zasnuły ponure chmury okupacji. W nowej rzeczywistości ludzie przekonują się, że tak, jak nie należy wracać do przeszłości, tak i o przyszłość lepiej nie pytać. Trzeba się skupić jedynie na tym, jak przetrwać. Każdego wieczoru pojawia się strach, czy nazajutrz znów uda się
przeżyć. Kolejne dni są jak ochłapy wyrwane z zakrwawionych zębów losu.
Młodzi mieszkańcy Tynczyna nie wiedzą jeszcze wszystkiego o sobie, a już muszą zdawać egzamin z dojrzałości, przyzwoitości, patriotyzmu. Codziennie tracą nadzieję i na nowo ją odzyskują.
Wojna zmusza ich do podejmowania decyzji, których nigdy by nie podjęli, do wybierania dróg, którymi nigdy by nie poszli.
Gdy wojenny kurz opadnie, będą musieli spojrzeć sobie w oczy i odpowiedzieć na pytanie, jakimi ludźmi są teraz.
| Odpowiedzialność: | Kasia Bulicz-Kasprzak. |
| Seria: | Saga wiejska / Kasia Bulicz-Kasprzak : t. 5 |
| Hasła: | Kobieta Rodzina Wsie Zamojszczyzna Powieść obyczajowa Saga rodzinna Literatura polska |
| Adres wydawniczy: | Warszawa : Prószyński Media, 2023. |
| Opis fizyczny: | 599, [1] strona ; 21 cm. |
| Uwagi: | Na okładce: Dziewięć rzeczy powinno być tajemnicą: bogactwo, kłótnie, rodzina, religia, zdrowie, romanse, prezenty, honor i hańba. Na stronie tytułowej i okładce: Prószyński i S-ka. |
| Forma gatunek: | Książki. Proza. |
| Zakres czasowy: | 1939 r. |
| Powstanie dzieła: | 2022 r. |
| Skocz do: | Inne pozycje tego autora w zbiorach biblioteki |
| Dodaj recenzje, komentarz |
Sprawdź dostępność, zarezerwuj (zamów):
(kliknij w nazwę placówki - więcej informacji)
Notka biograficzna:
Bulicz-Kasprzak, Kasia
Urodzona: 20 marca 1976 Prowadzę zwyczajne życie. Zimny psi nos dotyka mojej stopy. Jest siódma. Doskonała pora na pierwszy spacer. Tak zaczyna się mój dzień. Zastanawiam się, co będę dzisiaj robić. Może zostanę królową i zagram w krokieta, dopóki las Birnam nie podejdzie pod zamek. A może pobiegnę Piątą Aleją w stronę niebieskiego księżyca. Odwiedzę zielone wzgórze, na którym pasą się owce. Zaraz, to nie owce, to króliki. Muszę się śpieszyć, bo czas odebrać dziecko ze szkoły, a tu jeszcze tyle historii do przeżycia. Są w książkach, filmach, śmiechu [>>]
Inne pozycje tego autora w zbiorach biblioteki:
